تهويه حين اجراي تونلهاي بلند با نگرشي بر طرح تهويه قطعات سوم و چهارم تونل بلند قمرود

از روشهاي متداول انتقال هوا به سينه كار تونلها مي توان به تامين هواي مورد نياز با حفرچاه يا تونل تهويه همراه با فنهاي مركزي و كمكي مستقر در دهانه و طول تونل را نام برد. انتخاب روش و تعيين حداكثر طول تهويه بستگي به توانائي ساخت فن و لوله هاي تهويه با افت و نشت پائين، حجم هواي مورد نياز، طول و سطح مقطع تونل، قطر لوله، عمق تونل جهت حفر چاه يا تونل
تهويه، گردوغبار توليدي توسط سيستم حفاري و ترابري، حجم گازهاي خروجي از موتورهاي ديزلي و ... دارد. ازطرفي استانداردهاي مختلف براي تخمين ميزان آلودگي ناشي از گازهاي مضر و محاسبه هواي مورد نياز نيز نتايجي بدست مي دهدكه داراي اختلافهائي با يكديگر بوده و با افزايش طول تونل بر دامنه اين اختلافها افزوده مي گردد. در اين مقاله ضمن بررسي امكانپذيري فني روشهاي مختلف تهويه از دهانه ورودي و يا اجراي چاههاي تهويه و انجام محاسبات فني به منظور تعيين مشخصات فنهاي تهويه، برآورد اقتصادي از تجهيزات روشهاي مختلف انتقال هوا به سينه كار قطعات سوم و چهارم تونل قمرود به طول 18 كيلومتر شامل هزينه خريد فنها و لوله تهويه، اجراي چاههاي تهويه، هزينه تعمير و نگهداري، هزينه برق مصرفي، ارزش اسقاط و ... مورد بررسي قرار گرفته و در نهايت روش مناسب برگزيده شده است. مقايسه روشهاي مختلف از لحاظ اقتصادي نشان مي دهد كه اجراي چاه تهويه مي تواند به مقدار بر كاهش هزينه هاي تهويه موثر باشد.