طرح بهينه انحناي قائم در تونلهاي انتقال آب

هنگاميكه سرعت جريان در يك تونل زياد شود، امكان ايجاد پديده كاويتاسيون در مسير تونل وجود دارد. اين پديده در انحناهاي مسير تونل، بحراني تر و حادتر بوده و توجه بيشتري براي طراحي طلب مي نمايد. براي طراحي انحناي موجود در مسير تونلها، نمي توان از سيستم هاي هواده استفاده نمود. بنابراين طرح انحنايي كه بدون وجود هواده، مشكلي از نظر كاويتاسيون نداشته باشد، حائز اهميت مي باشد. در اين مقاله پروفيلهاي مختلف انحنا در تونلهاي انتقال آب، در شرايط متفاوت جريان با بكارگيري اصول و مباني مختلف، تعيين شده و با محاسبه پارامترهاي هيدروليكي مقايسه گرديده اند. در طرح انحناي مسير تونل، چنانچه در شروع انحنا شاخص كاويتاسيون از حد بحراني آن بيشتر باشد، پروفيل انحنا چنان طرح مي گردد كه در طول منحني، شاخص كاويتاسيون از مقدار آن در شروع انحنا بزرگتر بوده و يا دست كم كمتر نباشد. در مطالعه موردي، پروفيلهاي انحنا براي تونل سرريز سد سيلوه تعيين شده و با هم مقايسه شده اند. بهترين پروفيل انحنا براي تونل سرريز اين سد، پروفيل حاصل از "انحناي با فشار كنترل شده" در صورت استفاده از تابع پخش فشار سينوسي و با شروع حاصل از فرضيات جريان گردابي مي باشد كه در اين حالت طول انحنا حاصل از فرضيات فوق برابر با 45/24 متر و ماكزيمم مقدار شاخص كاويتاسيون 0/2639 مي باشد. مقدار شاخص كاويتاسيون محاسبه شده با مدل عددي VCFSA در ابتداي انحنا 0/2139 و در انتهاي آن 0/2248 است.