بررسي بادبندهاي با المان زانوئي جهت بهسازي ساختمانها از ديد مقاومت و شکل پذيري با روش Pushover

اثر بروز زلزله بر روي ساختمانهاي موجود ضعيف مي تواند خسارات زيادي ايجاد نمايد، که يکي از روشهاي مختلف بهسازي استفاده از بادبندهاي زانوئي مي باشد. در اين مقاله از شيوه جديد طراحي بر اساس رفتار مبتني بر تحليل پوش اور يا بار افزون استفاده مي شود و با مقايسه مقاومت و تغيير مکان نياز بر اساس زلزله هاي طرح با ظرفيت هاي موجود در سطح عملکردي موردي نظر، رفتار مورد انتظار سازه مورد بررسي قرار مي گيرد. اين روش از نظر نحوه توزيع مفاصل پلاستيک، نحوه تشکيل حالت مکانيزم خرابي، تغيير مکانهاي کلي و نسبي از دقت مناسبي برخوردار مي باشد. در تحقيق حاضر رفتار غير خطي چند ساختمان نمونه از ساختمانهاي موجود مورد ارزيابي قرار گرفته و به منظور تقويت آنها کارايي دو روش زير با استفاده از تحليل غير خطي پوش اور به شيوه ATC40 بررسي شده است: 1- مهاربندي هاي فولادي (CBF) 2- مهاربندهاي جديد فولادي يا بادبند زانوئي (KBF). نتايج تحقيق نشان مي دهد که استفاده از شيوه اول عليرغم افزايش سختي، موجب افزايش قابل توجهي در نياز لرزه اي مي شود اما در روش دوم با توجه به استفاده از فيوز شکل پذير در سازه بهبود قابل ملاحظه اي در رفتار لرزه اي ديده مي شود.