بهسازي و بهينه سازي ساختمان با بکارگيري مصالح مرکب شيشه اي

با شهرنشين شدن انسان و گسترش ساخت و ساز و نياز به مصالح نوين که ضمن تامين خواسته هاي انسان، هزينه کمتري نيز در بر داشته باشند، صنعت ساختمان دچار تحول شد و ابداعات و اختراعات متعددي در زمينه بکارگيري مواد و مصالح جديد در ساختمان سازي پديد آمد، درصد ساله اخير بکارگيري شيشه در صنعت ساختمان دچار تغييرات متعددي شده است و از يک کالاي ساختماني صرف، که فقط در پنجره ها و درب ها استفاده مي شد به يکي از مصالح مکمل و ترکيبي در جاي جاي ساختمان تبديل شده است.
امروزه به منظور حداکثر استفاده از نور خورشيد و اجراي برخي ايده هاي معمارانه، سطح وسيعي از ساختمان را با شيشه مي پوشاند، لذا بهسازي و بهينه سازي کاربرد شيشه در ساختمان از اهميت خاصي برخوردار است. ضرورت کنترل بهسازي ساختمان با مصالح مرکب شيشه اي هنگامي مشهودتر مي شود که سطح وسيعي از ساختمان با مصالح مرکب شيشه اي پوشيده شود. اين ساختمان ها از نظر کاهش وزن و بعضي شاخصه هاي ديگر نسبت به ساختمانهاي بهسازي شده بامصالح سنتي ارجعيت دارد. در اين مقاله سعي شده با تاثيرات شيشه در تامين حداقل هاي ما از يک برنامه بهسازي پرداخته شود.