تعيين هيدروليكي سيلابهاي حوضه مياني در سيستم رودخانه ها با استفاده بهينه سازي (مطالعه موردي كنترل سيلاب شبكه ابياري و زهكشي هنديجان)

يكي از گامهاي اساسي در تشكيل مدل رياضي يك سيستم روخانه جهت انجام مطالعات هيدروليك، تعيين شرايط مرزي از جمله هيدروگراف سيلاب طرح و معرفي آن به مدل مي باشد. براي اين منظو رآمار ايستگاه هاي هيدرمتري بالا دست و پايين دست مورد بررسي و تحيل قرار خواهند گرفت. اما تعيين حوضه مياني سيستم با توجه به مشخص نبودن محل دقيق آن در سيستم و همچنين نداشتن آمار دشوار مي باشد كه در روال معمول با استفاده از روشهاي هيدرولوژيكي و متناسب با مشخصات حوضه، با دقت پاييني بدست آورده مي شوند. اين امر به خصوص در رودخانه هاي با حوضه مياني فعال با سيلابهاي لحظه اي بزرگ بسيار قابل توجه است. در اين تحقيق با مدل سازي غير ماندگار سيستم جهت لحاظ نمودن اثرات رونديابي رودخانه و همچنين توسعه يك تابع هدف غير خطي در ايتسگاه هيدرومتري پايين دست، روشي ارائه گرديده كه در آن سيلابهاي همزمان در ايستگاه هاي موجود در نظر گرفت ه مي شوند و هيدروگراف حوضه مياني بعنوان مجهول در مركز ثقل پيكربندي رودخانه به مدل رياضي معرفي مي گردد. هيدروگراف ايستگاه پايين دست به عنوان شاخص مقايسه اي در نظر گرفته مي شود. در برنامه بهينه سازي تابع هدفي جهت محاسبه اختلاف هيدروگراف هاي محاسباتي و مشاهده اي در ايستگاه هاي پايين دست تشكيل داده مي شود. بنابراين پارامترهاي بهينه سازي كه همان اعداد هيدروگراف حوضه مياني مي باشند به شكلي بدست مي آيند كه تابع هدف به حداقل برسد يا به عبارتي هيدروگرافهاي مشاهده اي و محاسبه اي در ايستگاه پايين دست تشكيل داده مي شود. بنابراين پارامترهاي بهينه سازي كه همان اعداد هيدروگراف حوضه مياني مي باشند به شكلي بدست مي آيند كه تابع هدف به حداقل برسد يا به عبارتي هيدروگرافهاي مشاهده اي و محاسبه اي در ايستگاه پايين دست بر هم منطبق گردند.