كاربرد روشهاي حل بهينه سازي چند هدفه در مديريت تخصيص آب از سيستم مركب از رودخانه و آبخوان

به منظور مديريت تخصيص آب ازرودخانه و آبخوان، مي بايست شبيهسازي و بهينهسازي صورت گيـرد . توسـط شـبيه سـازي ميتوان با دقت قابل قبولي، شرايط مشابه آنچه در طبيعت موجود است به وجود آورد و به نتايج رضايت بخشي دست يافت . به عبارتي با شبيه سازي سفره كه رودخانه نيز به عنوان يك شرط مرزي در آن به كار گرفته مي شود، تاثيرات متقابل ايـن دو منبع بر روي يكديگر و همچنين عكس العمل آبخوان نسبت به برداشت هاي مختلف از آبخوان و تغذيه آبخـوان بـه دسـت ميآيد و به صورت معادلات يا نامعادلاتي نمايش داده مي شود كه از اين رواب ط در بهينه سـازي كـه بـراي تخـصيص آب از رودخانه و آبخوان ميبايست انجام شود استفاده ميگردد .
به عبارتي با رعايت يك سلسله قيود نظير رعايت حدود مجاز افت سطح آب در آبخـوان در قـسمت هـاي مختلـف دشـت وحداكثر پتانسيل آب رودخانه در ماه هاي مختلف سال، مي توان ميزان برداشت آب از رودخانه و آبخوان را تعيـين نمـود بهطوريكه نياز آبي در ماه هاي مختلف سال به بهترين نحو تامين شود . با توجه به اينكه در اين بهينه سـازي هـدف تعيـين دو متغير يعني برداشت آب از رودخانه و آبخوان مي باشدكه هر كدام از قوانين مربوط به خودشان تبعيت مي كنند و در عـ ين حال با يكديگر در ارتباط و تداخل هستند . به منظور بيشينه سازي مقادير آنها ميبايست از روشهاي حل بهينـه سـازي چنـد هدفه استفاده نمود . در اين پژوهش از بهينه سازي چند هدفه در جهت بهره برداري بهينـه از رودخانـه - آبخـوان در دشـت آستانه - كوچصفهان در استان گيلان استفاده گرديد . نتايج اين پژوهش نشان مي دهد براي شرايط مختلف آورد و برداشـت از رودخانه، ميزان برداشت از آبخوان در محدوده مجاز افت، باعث عملكرد بهينه سيستم گرديده است .