طرح بهينه مسير استقرار ديواره هاي حفاظت سيلاب(گوره) در حاشيه رودخانه ها با استفاده از الگوريتم ژنتيك و GIS

پديده سيل يكي از مهمترين بلاياي طبيعي است كه همواره علاوه بر اعمال خسارتهاي مالي فراوان، تهديدي براي زندگي بشر شمرده ميشود. سيستم هاي حفاظت سيلاب سازه هايي هستند كه براي محافظت از زمينهاي دچار خطر سيلاب تاسيس مي گردند. گوره ها (Levee) سازه هايي هستند كه در طول تاريخ بشر در مجاورت بسياري از رودخانه ها به منظورحفاظت در برابر سيلاب مورد استفاده قرار گرفته اند.و روش الگوريتم هاي ژنتيگ در مهندسي منابع آب كاربردهاي فراواني دارد. تا كنون ازالگوريتم هاي ژنتيك در مقوله طراحي بهينه سيستم هاي حفاظت سيلاب بر خلاف ديگر روشهاي بهينه سازي استفاده زيادي نگرديده است. در مطالعات حاضر سعي بر آنست تا با استفاده از الگوريتم هاي ژنتيك اقدام به تعيين مسير بهينه اين ديواره ها در سواحل رودخانه ها نمود. با توجه به نتايج بدست آمده مي توان از الگوريتم ژنتيك به خوبي در مسايل بهينه سازي سيستمهاي حفاظت سيلاب ونيز گوره ها استفاده نمود.