مديريت مخازن با استفاده از روش هاي بهينه سازي پويا DPSA ,FDP و MIDP

برنامه ريزي پويا به علت قابليت حل مسائل خطي و غيرخطي و تطبيق آن با مسائل منابع آب از محبوبيت خاصي برخوردار است ولي كارائي روش كلاسيك آن در بهينه سازي سيستم هاي چند مخزنه به علت بعددار شدن محدود مي باشد. در اين تحقيق الگوريتم برنامه ريزي پوياي تا شده (FDP) بررسي و مدل آن توسعه داده شده است و به صورت مطالعه موردي براي بهره برداري بهينه از سيستم چهار مخزني Larson مورد استفاده قرار گرفته و نتايج آن با نتايج برنامه ريزي پوياي افزايشي چند لايه و برنامه ريزي پويا با تقريب هاي متوالي مقايسه شده و نتايج نشان مي دهد كه روش پوياي تا شده بر خلاف ساير روش هاي برنامه ريزي پويا نياز به انتخاب مسير اوليه ندارد و ضمنا حجم ماتريس مورد نياز جهت ذخيره اطلاعات در روش برنامه ريزي پوياي تا شده به مراتب كمتر از روش هاي ديگر مي باشد.