مدل هنجارآوري، زبان الگوي بافت هاي تاريخي

فرسايش كه در بافتهاي تار يخي اتفاق افتاده در واقع هم فرسا يش كالبدي است و هم فرسايش فعال يتي يا اجتماع ساكن مي باشد كه علت اصلي بخش نخست نيز بعلت از دست دادن شهروندان اص يل بافت به علت تغ يير ساختار فكري كه شروع آن از سال 1299 در ايران بود، مي باشد .كه باعث مردن زبان الگوهاي زنده شد ه است . اين الگوها در واقع هنجا رهاي اجتماعي است كه علت اصلي فرسا يش فضا يي عد م وجود هنجار اجتماعي مي باشد . در اين مقاله سعي دار يم ، مدلي براي هنجار آوري ارائه دهيم. ا ين مدل داراي سه عنصر ساكنين ،مديران اجتماعي ، پد يده هنجاري مي باشد . كه به تشريح و يژگي هاي هر يك از عناصر و ارتباط آن ها مي پردازيم . ايجاد هويت شهروندي درساكنان كنوني بافت تار يخي بخش اصلي در فرا يند استحكام بخشي مي باشد . كه ا ين مدل درجهت هويت سازي از طريق پاراديم هاي جد يد برنامه ريزي شهري (تئوري ساختاربندي ) نحوه برنامه ر يزي و توسعه شهري را براي مد يران اجتماعي مشخص مي كند. كه براي انتخاب پد يده هنجاري ابتدا با تئوري ساخت اصلي شهر كر يستفر الكساندر و تئوري هاي طراحي شهري راجر ترانسيك ، تئوري شكل - زمين Figure- ground theory و تئوري پيوند يا ارتباط (linkage theory) و تئوري مكان (place theory) به استحكام بخشي و احيا ساخت شهر مي پرد ازيم و موفقيت در ادامه باز زنده سازي كل بافت منوط به موفقيت در مدل هنجار آوري دارد. شهر ظرفي است ، براي مظروف كه در يك گفتمان تار يخي شكل گرفته و ادامه دارد . آنچه در بافتهاي قد يمي شهرها اتفاق افتاده در واقع تغ يير ساختار فكري جامعه و افراد آن است كه باعث تغ يير ساختار اجتماعي و اقتصادي جامعه مي شود، كه موجب تغيير هنجارهاي رفتاري افراد و عدم گفتمان صحيح كالبد با محتوا مي باشد