بررسي اثرات ناشي از برگشت پساب شستشويصافيها و ارائه راهکارهاي نظري( مطالعه موردي تصفيه خانه تهرانپارس)

برگشت پساب شستشوي معکوس صافي ها يکي از مشکلات عديده اي است که دربهره برداري از سيستمهاي تصفيه به همراه صاف سازي آب بروز مي نمايد. با برگشت پساب تجمع آلودگي هاييي نظير انواع کيستهاي مختلف، تي-او-سي، کدورت و افزايش توليد تري هالومتان در بعد از کلرزني را شاهد مي باشيم، که باعث کاهش کيفيت آب و صرف هزينه هاي اضافه مي گردد. عدم برگشت پساب صافي نيز در کشورهايي نظير ايران که با کم آبي روبرو هستند باعث ازدست رفتن منابع وسيعي از آب مي گردد که استحصال آن مشکل مي باشد. در اين تحقيق ضمن بيان راهکارهاي مختلف در جهت استفاده مجدد از پساب شستشوي معکوس صافي ها نظير حوضهاي ته نشيني، افزودن پليمر، افزايش حجم حوض ته نشيني اوليه جهت برگشت پساب به سيستم برگشت درصدي از جريان به آب خاکم اصلي و دفع پساب با دوره هاي زماني مشخص حتي در فصول گرم سال که مشکل کمبود آب وجود دارد توصيه گرديده است. چرا که با آزمايش روي نمونه هاي پساب که براي مدت زيادي برگشت داده مي شد، مشاهده شد که پساب درصد تي-او0سي و به تبع آن بعد از کلرزني درصد تري هالو متان بيشتري نسبت به دوره هايي دارا بود که دفع پساب نيز صورت مي گرفت ولي در دوره هاي 24 ساعته تغيير شديدي در شاخصه هاي تحقيق که عبارت بودند از تي-او-سي، کدورت، اندازه ذرات و پ-هاش ايجاد نگردد.