بررسي آسيب پذيري اجزاء غيرسازه اي بيمارستانها

زلزله‌هاي 1971 سن فرناندو و 1972 ماناگوا لزوم توجه به سيستمهاي غير سازه اي را به اثبات رساند . از عمده ترين مراكزي كه بعد از زلزله بايستي فعال باقي بمانند ، بيمارستانها و مراكز درماني هستند . اگرچه از دهة 1970 و به ويژه بعد از زلزله 1985 مكزيك ،‌ در ساخت سازه هاي مقاوم در برابر زلزله توجه اساسي شده است ؛ لكن سيستمهاي غير سازه اي در ساختمان هاي جديد و به خصوص در بيمارستانها در زلزله‌هاي اخير صدمات اساسي‌خورده اند. در بيمارستانهاي جديد حدود 80% از مخارج‌ساخت بيمارستان مربوط به تجهيزات غيرساز‌ه‌اي آنهاست . اين تحقيق به بررسي آسيب پذيري لرزه‌اي بيمارستانها و يك بيمارستان مورد مطالعه ميپردازد . مبناي اين بررسي آيين نامه NEHRP1994,1997 بوده و به روش بررسي عيني آسيب پذيري و بر اساسATC 3-06 انجام شده است . بيمارستان مذبور كه 1000 تختخوابي بوده و داراي آخرين تجهيزات پزشكي است در سال 1380 به بهره برداري رسيده است . بيمارستان داراي منابع ذخيره آب و برق اضطراري كافي ميباشد . اين بررسي نشان ميدهد كه عمده تجهيزات غير سازه‌اي بيمارستان اعم از تجهيزات معمار ي ، الكتريكال ، مكانيكال و گازهاي پزشكي براي بارهاي زلزله طراحي و نصب نشده‌ ، و آسيب پذيرند . اين بررسي لزوم توجه به طراحي دقيق لرزه‌اي تجهيزات غيرسازه‌اي بيمارستانها را مورد تاكيد قرار ميدهد