حكمراني در مديريت بهم پيوسته منابع آب

از ساليان گذشته محدوديت منابع آب به عنوان يك چالش زندگي بشر در آغاز هزاره سوم مطرح مي باشد. با توجه به اهميت روزافزون آب در عمران و آباداني ايران و محدوديت منابع آب، بهبود مديريت اين منابع اهميت به سزايي دارد لكن اين مديريت مي بايستي بهم پيوسته بوده و ساختارهاي فني، اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي را در برگيرد. در سالهاي اخيردر بيانيه‌هاي كنفرانس هاي جهاني آب، بحث هاي توسعه صرفا" فيزيكي و سازه اي جايگاه مهمي ندارد و در عوض توجه به نظريه مديريت بهم پيوسته منابع آب) Integrated Water Resources Management (رشد فزاينده اي داشته و بررسي و دسته بندي يافته هاي جديد، براي بهبود مديريت منابع آب مطرح مي شود. نظريه مديريت بهم پيوسته منابع آب براي تحقق در عمل، نيازمند حكمراني موثر در آب ) (Effective Water Governance است. حكمراني موثر، جستجوي تعادل در توزيع قدرت وتنظيم فعاليت ها در سطوح مختلف اداري مي باشد . در واقع حكمراني مو ثر، سعي در اصلاح و مهندسي مجدد ساختارهاي اداري موجود دارد. در اين مقاله، پس از بررسي، دسته بندي و تحليل ادبيات برنامه ريزي بهم پيوسته منابع آب، به موضوع حكمراني پرداخته و در نهايت نحوه رشد سازمان آب در ايران و سياست هاي آينده آن بررسي مي شود