كاربرد GIS ومدل هيدرولوژيكي در برآورد ظرفيت حوزه آبريز زهره

تراكم )فشار( افزايش يافته اخيربر توسعه شيب زمين ، الگوي كاربردي زمين را در بسياري از نواحي حوزه هاي آبريز تغيير داده است و چرخه هيدرولوژيكي را تحت تاثير قرار مي دهد . بسياري از تحقيقات محلي بررسي شده اين مساله را بيان مي كند اما اصلا نمي توانند ارتباط بين قابليت حفظ آب و الگوهاي كاربردي زمين در حوزه آبريز را به طور كامل تشريح كنند .اين مطالعه تلفيق و تجزيه تاثير ات زمين در حوزه آبريز اعم ازجنگل زدايي وسايرتغييرات الگوي كاربردي زمين بر حفظ آب رابه طور كامل تشريح مي كند . GIS تاسيس يك بانك اطلاعاتي بر حوزه آبريز و فرآيند تجزيه و تحليل هيدرولوژي را تصويب مي كند GPS و RS.براي بررسي شناخت و جزئيات رويش گياهان در لايه رويي و تغييرات اطلاعات زمين كاربري استفاده مي شوند . با كمك مدل هيدرولوژي براي برآورد قابليت حفظ آب از تغييرات زمين ، نتايج اين مطالعه مي تواند يك منبع مهم براي مديريت صحيح حوزه آبريز را فراهم كند . نتايج به دست آمده براي برآورد فرسايش از طريق مدل شاخص فرسايش ( EIM)به واسطه تغييرات زمين سنجيده مي شود .