عملكرد پلهاي فلزي با انواع ديافراگمهاي جانبي در برابر زلزله

بسياري از پلهاي فلزي در زلزله هاي اخير بخاطرضعف ديافراگمهاي جانبي انتهايي و سيستمهاي مهاربندي،صدمات شديدي متحمل شده اند . اين امر اساسًا در پي كمبود بندهاي طراحي لرزه اي شكل پذير براي پلهاي فلزي دراكثر آئين نامه هاي طراحي پل مي باشد . اگرچه به نقش مهم ديافراگمهاي انتهايي در تحمل بارهاي جانبي وارده به پلها توجه شده است، هنوز در نحوه تاثير ديافراگمها در رفتار لرزه اي پلهاي فلزي ابهاماتي وجود دارد . هدف از اين مقاله، مطالعه كمي نقش ديافراگمها در عملكرد لرزه اي پلهاي فلزي (از نوع شاهتير فولادي با دال بتن ي) و برآورد آسيب پذيري لرزه اي اين پلها در شرايط مختلف ديافراگمها مي باشد.پلهاي نمونه با دهانه هاي ٢٠ تا ٦٠ متر در دو حالت با و بدون تقويت كننده هاي تحميلي و سيستمهاي مهاربندي جانبي در نظر گرفته شدند . تحليل هاي استاتيكي و ديناميكي با در نظر گرفتن رفتار ار تجاعي و غيرارتجاعي براي بررسي نقش ديافراگمهاي انتهايي انجام گرفتند . دو مدل تحليلي براي پيش بيني تغييرمكان جانبي و پريود ارتعاشي پلهاي مزبور ارائه گرديد . بر اساس اين مطالعه تحليلي، حتي با افزودن يك ديافراگم جانبي كوچك رفتار پل مثل يك تير در محدوده ارتجاعي ت غيير شكل مي دهد . ليكن پس از آسيب ديدگي اين ديافراگمهاي انتهايي، رفتار لرزه اي ناگهان عوض شده و همراه با افزايش قابل توجه در پريود و تغييرمكان جانبي، خطرات تخريبي P-Δ شكل مي گيرد.