بهسازي پلهاي فلزي در برابر زلزه به كمك ديافراگمهاي جانبي شكل پذير

در مناطق زلزله خيز، معمولاً پلها طوري طراحي شده اند كه همه انرژي زلزله و صدما ت ناشي از آن در اعضاي زير سازه اي )مثل ستونها، پايه ها و تكيه گاهها ( متمركز مي شوند . اين امر مسئله مهمي را بخصوص براي پلهاي فلزي قديمي با زير سازه هاي غير شكل پذير بوجود مي آورد. براي استفاده از مزاياي سازه فولادي پل، روش تقويت نويني در برابر زلزله ارائه م ي شود كه در آن با جايگزين نمودن ديافراگمهاي فلزي در محل تكيه گاهها و پايه ها با ديافراگمهاي تغيير شكل پذير مي توان از صدمات اساسي به زير سازه جلوگيري نمود . هدف از اين مقاله، ارائه مختصري از مفاهيم بكار گرفته شده و روش طراحي ديافراگمهاي شكل پذير براي مقاوم سازي لرزه اي پلهاي فلزي)از نوع شاهتير فولادي با دال بتني(، بعلاوه بررسي نتايج آزمايشگاهي بر روي نمونه هاي ساخته شده از اين ديافراگمها مي باشد.يك سري آزمايشات بر روي نمونه هاي با مقياس كامل از انتهاي يك پل فلزي به دهانه 40 متر انجام گرفت كه در آنها از ديافراگمهاي جانبي شكل پذير به كمك TADAS و EBFs , SPS سيستمهاي استهلاك انرژي زلزله استفاده شده است. بر اساس نتايج اين آزمايشات، سختي ارتجاعي بالا و مقاومت زيادي جهت استهلاك انرژي هيسترزيس نشان داده شد . ديافراگمهاي تغيير شكل پذير در تغييرمكانهاي جانبي زياد، عمدتاً به دليل شكستن صفحات مقاوم در خمش، و يا از بين رفتن جان تير ارتباطي ( Link Beam) در برش و كمانش بالها صدمه ديدند. با اين حال، اگرچه از تكيه گاه جانبي براي اين نمونه ها استفاده نشده بود، نمونه هاي آزمايشي از خود ظرفيت شكل پذيري بالايي را نشان دادند.