بررسي اثر ماسه در اصلاح خواص انقباضي مخلوط هاي بنتونيت و ماسه

استفاده از بنتونيت بدليل هدايت پذيري كم در المانهاي آب بند خاكي مانند مخازن سدها ، كف لاگون ها و هسته سدهاي خاكي جهت نگهداري آب و جلوگيري از آلوده شدن آبهاي زير زميني توسط زباله هاي شهري صنعتي از راهكارهاي معمول است از طرفي كاهش رطوبت تا حد انقباض اين خاكها سبب كاهش حجم شده و با خشك شدن خاك ممكن است تركهاي عريضي در آنها ايجاد گردد. در اين مقاله به بررسي كاهش استعداد انقباض پذيري بنتونيت با افزودن مصالح درشت دانه به آن تهيه و مخلوط هاي اصلاح شده پرداخته شده است. براي اين منظور با انجام آزمايش هاي حد انقباض بر روي مخلوطهاي مختلف بنتونيت و ماسه و تحليل ترك ها در تخلخل نهايي نمونه هاي تحكيم يافته در دستگاه ادومتر، تاثير درصد و اندازه ماسه بر انقباض پذيري مخلوط ها بررسي شده است. نتايج بدست آمده حاكي از آن است كه درصدهاي كم ماسه از 0 تا 15 تاثير بسيار قابل ملاحظه اي در روند افزايش درصد رطوبت حد انقباض مخلوط ها كه فراتر از آن بر اثر تبخير اب انقباض در مخلوط ها صورت مي گيرد دارند همچنين رابطه بين درصد تغيير حجم و عرض ترك ها با درصد ماسه موجود در مخلوط بررسي شده و در نهايت روابطي تجربي جهت ارتباط اين عوامل ارائه شده است.