استفاده از طرح اختلاط بهينه به منظور بهبود خواص مكانيكي و كاهش نفوذپذيري بتن در شرايط آزمايشگاهي و شبيه سازي خليج فارس

يكي از پارامترهاي مهم در افزايش دوام بتن، كاهش نفوذپذيري مي باشد. در اين مقاله با توجه به تحقيقات انجام شده در خصوص توزيع دانه بندي مصالح سنگي، و استفاده از يك مدل رياضي از توزيع دانه ها صورت مي پذيرد . هدف از اين تحقيق دستيابي به بتني با حداكثر تراكم و استفاده از حداقل ميزان مواد سيماني مي باشد، بگونه اي كه ضمن حفظ كارآئي، نفوذپذيري بتن به حداقل ميزان ممكن كاهش يابد.در اين مقاله نتايج آزمايشهاي مقاومت فشاري، نفوذپذيري تحت فشار آب، نفوذپذيري يون كلريد و جم عشدگي طرح اختلاط بهينه شد هاي كه در آن از يك منحني دانه بندي گسسته اصلاح شده و ميزان سيمان متعارف استفاده شده است، ارائه گرديده است. نتايج تحقيقات نشان م يدهد اين طرح اختلاط ضمن كاهش نفوذپذيري در شرايط آزمايشگاهي و شبيه سازي خلي ج فارس، باعث افزايش چشمگيري در مقاومت فشاري و كاهش جمع شدگي نيز شده است.