بررسي مقايسه‌اي بازتوزيع لنگر تيرهاي سراسري در آئين‌نامه ACI 318-02 و آئين‌نامه بتن ايران (آبا)

در تحقيق حاضر، به بررسي محدوديت‌هاي كاربري درصد بازتوزيع مجاز لنگر ارائه شده در آئين‌نامه ACI 318، و مقايسه آن با آئين‌نامه بتن ايران پرداخته مي‌شود. به اين منظور، رابطه حاكم بر درصد بازتوزيع مجاز لنگر در تيرهاي سراسري، با توجه به تامين شكل‌پذيري كافي استخراج ‌گرديده است. سپس تاثير پارامترهاي گوناگون مانند بزرگي لنگر الاستيك تكيه‌گاه، نسبت طول دهانه تير به عمق موثر آن، و تنش تسليم فولاد كششي، بر ميزان بازتوزيع لنگر ارزيابي شده، و در هر مورد نتايج حاصله با نتايج و منحني‌هاي حاصل از روش آئين‌نامه‌هاي 318 ACI و آبا در بازتوزيع لنگر مقايسه شده است. نتايج حاصله نشان مي‌دهد كه بازتوزيع لنگر در تيرهاي سراسري بر اساس روش آبا در بعضي از محدوده‌ها با انتقاداتي همراه است. توضيح بيشتر در اين مورد، در اصل مقاله ارائه خواهد شد.