بررسي اثرات لزجت و كشش سطحي روي جريان عبوري از سرريز دريچه استوانهاي

سرريز دريچه استوانهاي يكي ازسازههاي كنترل و اندازهگيري جريان دركانالهاي باز بوده، كه به سبب سهولت و هزينه كمتر ساخت، سادگي طراحي، عبور تكههاي شناور و مناسب بودن ضريب دبي داراي اهميت بيشتري نسبت به ساير انواع سرريز دريچه ميباشد. زماني كه عمق آب روي سازه كم باشد ، خصوصياتي از سيال مانند كشش سطحي و لزجت تاثير مهمي روي هيدروليك جريان از جمله ضريب دبي خواهد داشت. دراين تحقيق تغييرات كشش سطحي و لزجت با پارامترهاي بي بعد H/a و H/P ، در فلومي به طول 6 متر و عرض 57 ميلي متر با استفاده از لولههاي پي وي سي با قطرهايي در محدوده 0ميليمتر به عنوان مدل سرريز دريچه بررسي شده است. نتايج نشان داد كه با افزايش هردو پارامتر بي بعد H/a و H/P عدد رينولدز و وبر افزايش پيدا كرده و زماني كه عمق آب روي سازه حدود 2/5 سانتيمتر باشد، روند ثابت شدن به خود ميگيرد. همچنين معادلهاي جهت تخمين ضريب دبي ارائه شده كه داراي همبستگي بالايي ميباشد