بررسي پديده شيارشدگي، مطالعه موردي: كيلومتر 40 محور اهواز – مسجدسليمان

شيارشدگي از شايع ترين عوامل خرابي هاي رويه آسفالتي و از مهم ترين مشكلات راه هاي كشور به خصوص در مناطق گرمسير و به ويژه مسيرهاي ترانزيتي با بار محوري سنگين محسوب مي شود. بروز اين خرابي، پتانسيل لغزش وسايل نقليه را در شرايط آب و هوايي باراني يا برفي افزايش داده و باعث كاهش ايمني راه ها و در نتيجه افزايش تصادفات جاده اي مي گردد. مهم ترين عوامل موثر بر پديده شيارشدگي در استان خوزستان و در كيلومتر 04 محور اهواز – مسجد سليمان مورد بررسي قرار گرفته و در چهار نقطه از مسير نمونه برداري انجام شد كه 2 نمونه آن قير زده بوده و 2 نمونه ديگر نيز جهت بررسي و مقايسه نتايج و كمك به تشخيص دقيق تر عوامل ايجاد شيارشدگي از منطقه قير نزده است. در اينجا به بررسي مدلي جهت تعيين پتانسيل شيارشدگي در نقاط نمونه-گيري شده پرداخته گرديده است. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد كه پتانسيل شيارشدگي با ميزان قيرزدگي نسبت مستقيم داشته و بنابراين نمونه هاي قيرزده، داراي عدد رواني كمتر و در نتيجه پتانسيل شيارشدگي بيشتري مي باشند