تأثير نوع تحليل در ترتيب وقوع و محل تشكيل مفاصل پلاستيك

در سالهاي اخير، كاربرد روشهاي استاتيكي غيرخطي، نه فقط در حوزه تحقيقات بلكه براي اهداف كاربردي و تجاري نيز افزايش قابل ملاحظه اي يافته است. پيش بيني و كنترل پاسخ غيرالاستيك، يك گام اساسي در روش طراحي بر اساس عملكرد بوده كه روشهاي طراحي خطي موجود قابليت تخمينسطوح خسارت را ندارند. از آنجايي كه در تحليل ديناميكي غيرخطي نتايج به حركات ورودي وابسته بوده و نياز به مدلسازي پاسخ غيرالاستيك چرخه اياعضاي سازه اي مي باشد، لذا تحليل بارافزون طرفداران زيادي يافته است. بر اين اساس و با توجه به آنكه مهمترين شاخص در برآورد ميزان خسارت،تعيين نحوه توزيع مفاصل پلاستيك مي باشد، لذا در اين مقاله تأثير نوع تحليل، اعم از بارافزون و تاريخچه زماني غيرخطي، در ترتيب وقوع و محل تشكيل مفاصل پلاستيك مورد بررسي قرار مي گيرد. سازه هاي مورد بررسي براساس استاندارد 0022 و براي ناحيه با خطر لرزه خيزي خيلي زياد طراحي مي شوند. رفتارهاي غيرخطي كلي و محلي سازه ها تحت اثر ركوردهاي مختلف لرزه اي مطالعه مي شوند. براي اين منظور، تحليلهاي ديناميكي غيرالاستيك به كمكركوردهاي انتخابي زلزله انجام شده و تحليلهاي بارافزون نيز به كمك الگوهاي مختلف بار جانبي انجام مي پذيرد. نحوه توزيع و شاخص خسارت حاصلاز تحليل تاريخچه زماني غيرخطي با مقادير متناظر حاصل از بارافزون مقايسه مي شوند. نتايج نشان مي دهند نحوه توزيع مفاصل پلاستيك در دو حالتتحليلي داراي تفاوت و اختلافاتي با يكديگر هستند؛ به گونه اي كه تحليل بارافزون در برخي حالات قادر به تخمين مفاصل پلاستيك در سطوح فوقاني سازه نيست. از سوي ديگر، مشاهده مي شود كه مشخصات پاسخ ديناميكي ساختمان وابستگي زيادي به مسير بار، خصوصيات سازه و مشخصات زمين لرزه دارد.