تحليل روابط جامع شدت- مدت- فراواني گبارهاي 51 دقيقه اي تا 2 ساعته ايستگاه كهير در استان سيستان و بلوچستان

سازمان هواشناسي جهاني تعيين معادلات شدت-مدت-فراواني بارندگي و رسم منحنيهاي شدت- مدت- فراواني را گامي مهم در علم هيدرولوژي و يكي از موارد لازم و ضروري در پروژههاي آبي معرفي كرده است. اين منحنيها به منظور تحليل رگبارها در پروژههاي مهندسي وطراحي سازههاي آبي به كار رفته و با استفاده از آنها ميتوان برآورد قابل قبولي از بارشهاي مورد نظر جهت طراحي سازهها فراهم آورد. در اين مطالعه با استفاده از اطلاعات رگبارهاي 51 دقيقهاي تا 2 ساعته براي ايستگاه كهير در استان سيستان و بلوچستان، عمق و شدت بارندگي در مدت دوامهاي بارش مختلف بدست آمد و حداكثر شدت بارش بازاي مدت دوامt ساعته در هر رگبار تعيين گرديد. با استفاده از توزيع گامبل، فراواني رگبارها براي دورههاي بازگشت 2 ،21 ،51 ،1 11 و 511 سال بدست آمد و سپس منحنيهاي شدت- مدت- فراواني براي ايستگاه مذكور رسم و روابط جامع شدت- مدت- فراواني براي اين اطلاعات بدست آمد. ارزيابي اين روابط با استفاده از شاخصهاي آماريSE و R2 انجام شد و ضرايب بدست آمده براي اين روابط با ضرايب بدست آمده براي ساير مناطق در ايران و جهان مورد مقايسه قرار گرفت. با توجه به اينكه ايستگاه كهير از لحاظ اقليمي در منطقه خشك قرار دارد، اختلاف زيادي بين مقادير اين ضرايب در ايستگاه مذكور با ديگر مناطق مشاهده گرديد