تحليل فراواني سيلاب به روش گشتاورهاي خطي و مقايسه ي آن با روشهاي متداول مطالعهي موردي حوضه ي آبريز آجي چاي

وقوع سيلابها همه ساله در سرتاسر جهان خسارات زيادي به بار ميآورد. با توجه به ماهيت تصادفي بودن اين پديده، جهت تجزيه و تحليل آن ناگزير به استفاده از علم آمار و احتمالات هستيم. پيشبيني وقوع شرايط حدي نظير شرايط سيلابي و تداوم آنها تحتعنوان تحليل فراواني در هيدرولوژي مطرح ميگردد. انتخاب توزيع مناسب براي دادهها مهمترين مسئلهي تحليل فراواني است و پس از آن با كمك روشهاي مختلف برآورد پارامترهاي توزيع مورد نظر انجام ميشود. مشكل اساسي در برآورد پارامترها كمبود داده- ها است. در مناطق خشك و نيمهخشك همچون ايران كوتاه بودن طول دورههاي آماري موجب عدم قطعيت پارامترهاي برآوردشده هستند بنابراين ميبايست به دنبال روشهايي بود كه ميزان خطاي پارامترهاي برآورد شده را كاهش دهد. يكي از روشهاي متداول تخمين پارامترها كه اخيراً مورد توجه قرار گرفته است روش گشتاورهاي خطي است. گشتاورهاي خطي توابعي از گشتاورهاي وزني احتمال هستند. مزيت اصلي اين روش بر گشتاورهاي متداول اين است كه به دليل خطي بودن توابع دادهها،تغييرات نمونهاي موجب خطاي كمتري ميشود و براي نمونههاي كوچك و همچنين دادههايي كه داراي دادهي پرت ميباشند بسيار مناسب هستند و نتايج قابل قبولي ارائه ميدهد. در تحقيق حاضر، انتخاب توزيع مناسب و تحليل فراواني ايستگاههاي حوضهي آجيچاي با استفاده از دو روش گشتاور معمولي و گشتاورهاي خطي انجام گرديده است، مقايسهي گرافيكي نتايج حاصل از دو روش، برتري روش گشتاور خطي را تنها در برخي از ايستگاهها نشان ميدهد