تعيين ضريب رفتار قابهاي فولادي خمشي معمولي با تحليل استاتيكي غيرخطي و تاريخچه زماني غيرخطي با PGA افزاينده

در طول يك زلزله و به علت اتلاف انرژي كه به دنبال ورود رفتار اعضاي سازه به محدوده غيرارتجاعي رخ مي دهد، آيين نامه هاي طراحي يك ضريب كاهشي را براي نيروهاي وارد بر سازه در نظر ميگيرند و سازه را براي اين نيروهاي كاهش يافته در محدوده خطي طراحي مي كنند، كه اين ضريب كاهش را ضريب رفتار مي نامند. مقاديرضريب رفتاري كه در آيين نامه ها براي سيستم هاي مختلف سازه اي در نظر گرفته شده است اصولاًبر اساس مشاهدات و عملكرد اين سيستم ها در زلزله هاي قوي گذشته و قضاوت مهندسي مي باشد و از پشتوانه محاسباتي دقيقي برخوردار نيستند . در چند دهه اخير روشهاي متعددي از طرف محققان براي تعيين ضريب رفتار سيستم هاي سازه اي ارائه شده است. در اكثر اين روشها ضريب رفتار را ناشي از دو عامل اصلي مقاومت افزون، ضريب كاهش بر اثر شكل پذيري معرفي نموده اند. در اين مطالعه به بررسي عوامل تأثيرگذار بر ضريب رفتار از جمله مقاومت افزون و ضريب شكل پذيري و تأثير ارتفاع سازه بر اين عوامل و در نهايت بر ضريب رفتار و چگونگي تعيين آنها پرداخته شده است. بدين منظور سه قاب فولادي خمشي معمولي 3 دهانه با تعداد طبقات 1و3و6 طبقه انتخاب شده اند. پس از طراحي اين قابها ، ابتدا آنهاتحت تحليل استاتيكي غيرخطي با نرم افزار opensees قرار گرفته و ضريب رفتار آنها و عوامل موثر بر آن تعبين شده است. سپس همين سازه هاتحت تحليل تاريخچه زماني غيرخطي باPGAافزاينده ياصل از سه شتاب نگاشت كوبه، ال ساترو و نورتريج با نرم افزار opensees قرارگرفته و ضريب رفتار و عوامل تعيين كننده آن در اين حالت نيز تعيين شده و مشاهده گرديد كه مقادير ضريب رفتار تعيين شده و نتايج در دو تحليل بسيار نزديك به هم مي باشند