تقسيم بندي درزهاي اجرايي در سدهاي بتن غلتكي بر اساس زمان گيرش

اصطلاح بتن غلتكي به نوعي از بتن اطلاق مي شود كه كارايي بسيار پايين و عمليات تراكم آن توسط غلتك هاي لرزاننده راه سازي مي باشد. اين بتن داراي اسلامپ صفر است كه در كاربري آن براي ساخت سدهاي بتني وزني، همچون سدهاي خاكي لايه لايه پخش و متراكم مي گردد.اگرچه اين نحوه اجرا باعث سرعت اجرايي بالاتر نسبت به سدهاي بتني معمولي و كاهش قابل توجه مشكلات و معضلات كارگاهي بتن ريزيحجيم گشته و ليكن احتمال پايداري سد در برابر نيروهاي جانبي بعلت ضعف نسبي در مقاومت برشي بين لايه اي در محل درزهاي اجرايي، نيازمند توجه خاصي مي باشد.از سوي ديگر در سازه هاي هيدروليكي، كنترل تراوش آب از سازه بتني پديده اي است كه در اعم موارد اهميت آن بيشتر از پارامترهاي مكانيكي بتن است. دستيابي به تراز مورد نياز از لحاظ آب بندي و كنترل نشت از ميان بدنه سدها يكي ديگر از مقوله هاي بسيار مهم در امر طراحي و اجرايسازه هاي مذكور مي باشد. مجموع دو عامل فوق حساسيت توجه به درزهاي اجرايي را در ساخت سدها با روش RCC را به خوبي مشهود مي نمايد. در اين خصوص معيارهاي مختلفي براي نامگذاري درزه ها و نحوه برخورد با اين درزه ها ارائه گرديده است. در اين نوشتار سعي بر آن است تا بر اساس تحقيقات آزمايشگاهي و ميداني در يكي از پروژه هاي سد سازي، روش جديدي براي تعيين نوع درزه ها و روش بهسازي در اين طبقه بندي كه بصورت عملي نيز تجربه گرديده، پيشنهاد گردد