استفاده از مدل پويايي سيستم در مديريت آب شهري

مديريت منابع آب نيازمند تصميم گيري آينده نگر وطراحي پروژه هاي عمراني آب با رويكردي جامع و بهم پيوسته مي باشد. يكي از ابزارهاي مديريتي بر اساس اين نگرش، علم پويايي سيستم (System Dynamics) مي باشد. اين علم توانايي شبيه سازي سيستم هاي پيچيده منابع آب را براي پشتيباني تصميم گيري دارد. به كمك اين شبيه سازي، پيامدهاي نامشخص تصميم گيري ها آشكار مي شود. هدف عمده اين روش شبيه سازي، تسريع و تسهيل يادگيري رفتار سيستم ها در شرايط فعلي و آينده است. در اين مقاله، مدل منابع و مصارف آب شهري با روش پويايي سيستم براي ارزيابي روند منابع و مصارف و عوامل اثرگذار برآن تهيه و توسعه داده شده است. اندركنش منابع آب شهري با جنبه هاي اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي عرضه و تقاضاي آب، سيستم پيچيده اي را ايجاد مي كند كه تحليل آن با نگرش جامع و پويايي سيستم ها مقدور مي باشد. براي نشان دادن كارايي مدل تهيه شده، سيستم آب شهري تهران به عنوان مطالعه موردي انتخاب شده است. نتايج تحليل پويايي سيستم آب شهري تهران، مديران را به يك ابزار قابل فهم و تصويري براي درك علل كاهش منابع رهنمون خواهد شد هم چنين اين مدل روند تغييرات بيلان آب در آينده و تاثير سناريوهاي مديريتي چون انتقال بين حوضه اي آب، اجراي طرح جمع آوري و تصفيه فاضلاب و مديريت تقاضا را ارايه مي كند.