بررسي و مقايسه روشهاي تخمين پارامترهايمدل استوكاستيكي ARIMA

با توجه به رشد جمعيت و افزايش نيازهاي روز افزون فعلي و آينده جامعه، پيش بيني پديده هاي موثر در برنامه ريزي مديريت منابع آب از اهميت چشمگيري برخوردار است. در سالهاي اخير توسعه مدلهاي استوكاستيكي گام مهمي جهت رسيدن به اين هدف مهم محسوب مي گردند از جمله اين مدلها مي توان به مدل خود همبسته تجمعي ميانگين متحرك ARMIA و يا مدلهاي مشتق شده از آن مدل مانند مدل خود همبسته تجمعي ميانگين متحرك كسري FARIMA اشاره كرد امكان پيش بيني توسط مدل ARMIA از طريق تخمين صحيح پارامترهاي مجهول امكان پذير ميباشد. روشهاي مختلفي جهت تخمين پارامترهاي اين مدل وجود دارند كه مي توان به روش ماكزيمم درستنمايي و حداقل مربعات و از روشهاي جديد، الگوريتم ژنتيك نام برد. در اين تحقيق ضمن ارائه چندين روش تخمين پارامترهاي مدل ARMIA، مقايسه اي بين روشهاي ارائه شده در يك مطالعه موردي بر روي داده هاي سالانه دبي ايستگاه هاي حوضه آبريز درياچه اروميه، انجام گرفته است. نتايج نشان دادند كه روش الگوريتم ژنتيك به عنوان روش برتر نسبت به ساير روشهاي مورد مقايسه در تخمين پارامترهاي مدل استوكاستيكي ARMIA مي باشد.