تخمين مقاومت لرزه اي ساختمان هاي بتني پس از زلزله

ايران در كمربند زمين لرزه آسيا- اروپا واقع شده است. با توجه به سابقه لرزه خيزي ايران هر 10 سال يكبار شاهد زلزله بزرگي با تخريب بسيارهستيم. پس از زلزله با انبوهي از ويراني مواجه هستيم. تعداد زيادي بي خانمانها و لزوم سكونت ايشان و همچنين لزوم تمركز فعاليتهاي امدادي و مديريتي اهميت انتخاب ساختمانهاي مقاوم و ايمن در برابر پسلرزه ها را براي اين موارد را آشكار مي گرداند. لذا پس از عمليات امداد اوليه و تقريبا هزمان با آن بررسي ساختمان هاي باقيمانده شروع مي شود. همچنين بدليل پس لرزه ها بايد ساختمانهايي كه پتانسيل فرو ريزش دارند مشخص شوند تا باعث افزايش صدمات و تلفات پس از زلزله نشوند. پس از تعيين اوليه ايمني ساختمانها و پس از گذشت حدود يك تا سه ماه پس از زلزله، بايد مقاومت باقيمانده ساختمانهايي كه در زلزله آسيب ديده اند بادقت بيشتري تخمين زده شود تا توانايي كاربري آنها در برابر زلزله هاي آينده مورد بررسي قرار گيرد. با انجام اين بررسي مي توان در مورد لزوم مقاوم سازي و تقويت ساختمان آسيب ديده ويا تخريب آن تصميم گرفت. اين امر بسيار حائز اهميت است، زيرا ساختمانهايي كه پس از زلزله آسيب ديده اند اما مي توان آنها را مقاوم سازي كرد، باعث صرفه جويي زيادي در هزينه بازسازي شهر آسيب ديده مي شود، همچنين ساختمانهايي كه دچار صدمه سازه اي شده اند، اما تنها به برطرف كردن خسارت غير سازه اي آنها پرداخته مي شود در برابر زلزله هاي آينده آسيب پذير هستند. دراين تحقيق به بررسي دو روش مطرح در جهان بر اساس آيين نامه هاي ژاپن و آمريكا در مورد تخمين مقاومت لرزه اي ساختمانهاي بتني پس از زلزله در مورد دو ساختمان در شهر پس از زلزله انجام گرفته و با مقايسه جوابها با شرايط عيني و نتايج تحليل ديناميكي غير خطي در مورد دقت اين روشها و كارايي آنها بحث مي شود.