توسعه حفره آبشستگي موضعي اطراف يك پايه مستطيلي همراه با طوق

آبشستگي موضعي اطراف پايه هاي پل، يكي از علل تخريب يا آسيب ديدگي بسياري از پلها در جهان بوده است. مكانيزم آبشستگي موضعي اطراف پايه هاي پل بسيار پيچيده بوده و تا بحال محققين زيادي به بررسي اين پديده مهم و نيز روشهاي جلوگيري از آن پرداخته اند. روشهاي مختلفي براي جلوگيري و يا كاهش آبشستگي موضعي اطراف پايه حايل ارائه داده شده است. در اين بين مي توان به استفاد ه از ريپ رپ جهت مسلح كردن بستر و يا نصب طوق، ايجاد شكاف، نصب صفحات مستغرق و … براي تغيير الگوي جريان در اطراف پايه اشاره نمود. با توجه به تحقيقات انجام شده، نصب طوق در اطراف پايه باعث به تاخير افتادن زمان شروع آبشستگي و در برخي موارد كاهش چشمگير عمق آبشستگي موضعي در اطراف پايه مي گردد. در اين تحقيق يك طوق به اندازه سه برابر عرض پايه مستطيلي بر روي بستر نصب شده است و توسعه حفره آبشستگي در سرعتهاي برشي متفاوت (نسبتهاي مختلف سرعت برشي به سرعت برشي بحراني حاصل از دياگرام شيلدز) مورد بررسي قرار گرفته است. تحقيق حاضر نشان مي دهد عليرغم اينكه در وضعيت بدون طوق تغييرات نسبتهاي سرعتهاي برشي از مقدار 8/0 تا 1 تاثير چنداني در روند توسعه آبشستگي ندارد، با حضور طوق تغيير اين نسبتها در محدوده فوق، تاثير بسزايي در توسعه روند آبشستگي مي گذارد.