مطالعه تطابقي روشهاي بررسي آسيب پذيري كيفي سازه ها در زمين لرزه با توابع ارزيابي تحليلي

براي كاهش ميزان خسارت در شهرها و روستاها، ابتدا بايد نوع و ميزان خسارت در آن پهنه ها مشخص شد. بر مبناي تحقيقات انجام شده در سطح جهان، روشهاي تعيين خسارت را مي توان به سه گروه طبقه بندي كرد كه عبارتند از : 1ـ روشهاي تجربي (بازديد عيني)، 2ـ روشهاي تحليل (مدلسازي)، 3ـ روشهاي آزمايشگاهي (آزمايشات مخرب و غير مخرب). در پهنه هاي بزرگ بدليل مشكلات فراوان ازروشهايي كه بر پايه بررسي كيفي مي باشند به عنوان غربال اوليه استفاده مي شود. در مقاله حاضر يك مطالعه خاص در مورد انواع مختلف سازه اي موجود در ايران انجام شده است تا اين روش براي سازه هاي موجود ر ايران دقت سنجي شود. در اين جهت از روش تحليل استاتيكي غير خطي استفاده شده است. نتيجه اين مطالعه نشان ميدهد كه در مورد سازه هاي مختلف موجود در كشور؛ اين روش از دقت بسيار خوبي برخوردار است و مي تواند بستري مناسب براي بررسي آسيب پذيري و اجراي مقاوم سازي دركشور ايجاد كند.