بهينه سازي شكل مخزن اينتز به روشهاي الگوريتم ژنتيك و برنامه ريزي متوالي درجه دوم

امروزه با پيشرفت علوم رايانه اي روشهاي بهينه سازي خطي وغيرخطي پيشرفت چشم گيري داشته اند. اما بكاربردن اين روشها براي بهينه سازي سازه هاي بزرگ مشكل وگاهاً غير ممكن است. براي حل اين مشكل روشهاي تكامل تدريجي مي تواند يك راه حل مناسب باشد. دراين ميان روشژنتيك از قابليت همگرائي بالائي برخوردار است. براي بررسي قابليتهاي روشهاي فوق مخزن هوائي ذخيره آب نوع اينتز كه باتوجه به حجم زيادازنظر اقتصادي بهينه سازي درآن مهم است، انتخاب شده است. بعنوان مثال عددي، مخزن هوائي نوع اينتز با ظرفيت 058 متر مكعب ابتداً با توصيه هايآئين نامه IS:3370 هندوستان طرح وسپس با الگوريتم ژنتيك بهينه سازي شده ونتايج آن با روش تقريب غيرخطي متوالي SQP كه حل تقريبي روش لاگرانژ در بهينه سازي مي باشد، مقايسه مي شود. در اين پژوهش در روش SQP مشتقات تابع هدف نسبت به قيود، باتفاضلات پيشرو تقريبزده شده است. در مسئله بهينه سازي، تابع هزينه شامل حجم بتن ريزي وسطح قالب بندي وقيود بهينه سازي شامل قيود پايداري هندسي و تنشهاياعضا مي باشد. براي حل مسئله برنامه اي به زبان MATLAB نوشته شده، سپس از جعبه ابزار GA و Fmincom براي بهينه سازي استفاده مي شود. بهينه سازي با الگوريتم ژنتيك حدود 22 درصد و روش تقريب غيرخطي متوالي حدود 38 درصد كاهش هزينه را نشان مي دهد. نتايج پژوهش، كارآمدي روشهاي نوين بهينه سازي را تصديق كرده بطوريكه با افزايش متناسب تنشهاي داخلي اعضاء ضمن بهينه سازي، تمام شرايط طراحي آئين نامه اي نيز ارضاء شده اند