اصالت فضاي تهي درشناخت نشانه شناسي معماري ايراني و بازنمايي نشانه ها

رويارويي با نمادها و نشانه ها شناخت آنها و ابداع اشكال جديدي ازآنها درجهان امروز يكي ازمهمترين و جالب توجه ترين راه هاي درك و اشنايي فضاي معماري است تحقيق د رپي دستيابي به درك بهتري ازفضاي معماري ايران با استفاده ازنشانه هاي آن هدف اصلي اين مقاله است فضاي تهي ازاصلي ترين نشانه هايدرك معماري ايراني است دراصالت ايراني به نظر يك طراح طراحي يك فضاي خالي است كه اهميت دارد و هرچه درآخر باقي بماند فضاي پراست كه بايك نمونه يموردي به اصالت آن مي پردازيم روش تحقيق دراين مقاله براساس روش نشانه شناختي و ديدگاه تاويلي مي باشد هدف ازكاربرد نشانه شناسي اين است كه ازآن بهعنوان ابزاري براي تجزيه و تحليل ساختارظاهري به كاررفته درطراحي فضاي معماري ايراني و بطور كلي پيام نشانه ها به عنوان نتقال دهنده ي معنا دركنش ميان استفاده گروطراح درطراحي فضاي معماري استفاده شود درنتيجه نشانه شناسي معماري ايران ميتواند به بازنمايي واقعيت ها و درك آن به بيننده كمك شاياني نمايد.