كهن الگو وراه آوردي به نام كيفيت بي نام درمعماري و شهرسازي مطالعه موردي: روستاي ايل درمنطقه كوهستاني بلده دراستان مازندران

انسان همواره با الگوهايي سروكار داردكه بصورت ناخوداگاه و خوداگاه درذهن او شكل گرفته اند الگوها بصورت هاي مختلف درطبيعت ظاهر مي شوند مفهومي با نام كيفيتي بي نام به عنوان يك كهن الگو درمعماري مسكن روستايي درشمال كشور جلوه گر مي شود البته كيفيتي قابل شناخت ولي غيرقابل تعريف كه درفضايي معنايي ازطريق اصطلاحاتي نظير زنده ازاد واقعي و جاودان امتداد م ييابد همانطور كه وقتي كسي وارد اين خانه ها مي شود بدون هيچ گونه تلاشي مبني برفهم فضا ازجانب خود مي فهمد و فهميده ميشود اين كيفيت را قبل ازآنكهدرك كند درك ميشود و باتوجه به اينكه اين مفهوم يك مفهوم بنيادي است و جامعيت دارد و ميتواند با موجوديت شهر هم اميخته شود و الگوي واحدي درشهرسازي و معماري روز باشد تا تعاملات انسان با معماري و شهرسازي را ارتقا دهد.