بررسي عوامل آلودگي رودخانه بهمنشير و راهكارهاي مقابله با آن

شهرستان آبادان در جنوب غربي ايران، بخش مهمي از اعتبار و عظمت اقتصادي، تاريخي، سياسي و... خود را مديون رودخانه بهمنشيرو تداوم جريان و توزيع متناسب آن در سطح شهر و روستاها بوده است. اين رود با طي مسافتي حدود 80 كيلومتر علاوه بر تأمين آبشرب شهر و روستا و همچنين هزاران هكتار اراضي كشاورزي، چندين طرح پرورش ماهي و كارخانه هاي صنعتي را تأمين مي نمايد.منابع آلوده كننده رودخانه بهمنشير عمدتاً شامل منابع كشاورزي، شهري و صنعتي هستند كه عموماً ناشي از تخليه فاضلاب شهري،پساب ها و زهكش هاي كشاورزي، فاضلاب هاي صنعتي و بيمارستاني مي باشند. در سالهاي اخير نيز به علت كثرت جمعيت و گسترشروزافزون فعاليت هاي صنعتي، رودخانه بهمنشير بيش از پيش در معرض خطر آلودگي قرار گرفته است. با اينكه تاكنون اقدامات مؤثريدر زمينه رفع آلودگي هاي كشاورزي و شهري صورت نگرفته است اما در عوض، اقدامات خوبي به منظور رفع آلودگي هاي صنعتي انجامشده است. نمونه برداري از ايستگاه هاي مختلف مسير رودخانه نشان مي دهد كه كيفيت آب در ايستگاه هاي ابتداي مسير در خرمشهر به علت كمتر بودن حجم آلودگي تخليه شده نسبت به ايستگاه هاي آبادان مطلوبتر بوده و مقادير COD پائين و ميزان اكسيژن محلول در حد مطلوب است. در بخش مياني مسير، تخليه زهكش ها با كيفيت نامطلوب موجب كاهش كيفيت آب رودخانه شده به گونه اي كه مقادير COD تا به شدت افزايش پيدا مي كند. كيفيت آب در پايين دست رودخانه به علت شوري خاك منطقه، بازگشت زهاب و تخليه غير مستقيم فاضلاب شهري و روستايي، بدتر شده و پارامترهاي سولفات و كلريد آن بالا است. لذا لازم است تا با شناسايي عوامل آلاينده و با اعمال راهگارهاي مديريتي، گام هاي مؤثري در جهت بهبود كيفيت آب اين شاهرگ حياتي منطقه برداشته شود.