بهينه سازي زمان بندي تقاطع هاي چراغ دار (مطالعه موردي:شهر رشت)

شبكه خيابانهاي شهري را معمولا به دو بخش تقاطعها و خيابانها تقسيم مي كنند. در اين بين ظرفيت و كارايي تقاطعها نقش بسزايي در كارايي شبكه دارد. طي دهده هاي گذشته كوششهاي بسياري براي بهينه سازي زمانبندي تقاطعها صورت گرفته است كه اين كوشش همچنان ادامه دارد. از معروفترين روشهاي بهينه سازي زمانبندي چراغها مي توان به روش پيگناتوره، روش و بستر و ... اشاره كرد. در سالهاي اخير رويكردهاي جديدي مانند بهينه سازي با اهدافي چون كاهش طول صف، كاهش زمان تاخير و كاهش تعداد خودردوهاي متوقف با استفاده از روشهاي جديد بهينه سازي و مدلسازي (مانند تئوري گراف، شبكه عصبي) مطرح شده است. امروزه در دنيا از نرم افزارهايي مانند HCS و Sidra و Synchro و ... جهت بهينه سازي تقاطع ها استفاده مي گردد. در مقاله حاضر، چند تقاطع شهر رشت با استفاده از نرم افزار Synchro را مدلسازي و بهينه سازي كرده و نتايج حاصله را با وضع موجود مقايسه مي گردد.