روشهاي تعيين ضريب رفتار سازه ها و عوامل موثر بر آن

طراحي مطلوب و بهينه يك سازه مستلزم آن است كه ظرفيت هاي آن كه شامل تغيير شكلها و مقاومت مي باشد با رعايت حداقل حاشيه ايمني از مقادير مورد نياز كه هنگام وقوع زلزله به سازه اعمال مي شود بيشتر باشد در اكثر آيين نامه ها و روش طراحي بر مبناي مقاومت و شكل پذيري مي باشد كه طيفهايي كه دراين آيين نامه ها ارايه شده است حاصل ميانگين طيف پاسخ ارتجاعي هموار شده مي باشد كه در آن طيف هاي پاسخ غيرارتجاعي سازه بوسيله ضريبي كه به سيستم سازه اي وابسته و به عنوان ضريب كاهش مقاومت ضريب رفتار شناخته شده مي باشد را از طيفهاي پاسخ ارتجاعي سازه بدست مي آيند. دراين تحقيق به معرفي روشهايي براي تعيين ضريب رفتار سازه ها پرداخته و هركدام ازاين روشها و اجزايموثر براين ضريب شرح داده شده است. براي درك بهتر اين موضوع به تعيين ضريب رفتار يك ساختمان چهارطبقه فولادي با سيستم مقاوم جانبي قاب خمشي معمولي با استفاده از روش تحليل استاتيكي غيرخطي PUshover پرداخته شده است و در پايان با مقدار متناظر آيين نامه اي مقايسه شده مشاهده شدكه اين مقدار كمتر مي باشد.