تاثير سيستم هاي اجراي پروژه ها و نحوي قيمت گذاري پيمان ها در موفقيت پروژه

در مقاله حاضر به دو محور اصلي انتخاب صحيح نظام اجرايي پروژه و سپس انتخاب درست روش قيمت گذاري پروژه پرداخته شده است و تلاش مي گردد كه به صورت اجمالي به عوامل اثر گذار در هر دو زمينه پرداخت شود. در نظام اجرايي پروژه ها با سه روش عاملي (روش سنتي) و يا روش دو عامل EPC هم اكنون يك زمينه و ادبيات يكنواخت و همسو بين كليه كاربران ان (كارفرمايان/مشاوران/ پيمانكاران) وجود ندارند و در كاربرد ان در پروژه هاي عمراني داخلي در بخش هاي مختلف صنايع نفت ، گاز و پتروشيمي ، معدن ، اب، راه و غيره اختلاف نظر و تفاوت هاي عمده اي ديده مي شود و كاربران هريك با نگاه و سوابق خود در بكارگيري هريك از روش ها فوق الذكر عمل مي نمايند. از نگاه نگارندگاننكته مهم در تفاوت اين دو روش اجرايي ، نحوي تقسيم و توزيع دو عامل اصلي ريسك و مسئوليت در نظام مديريتي پروژه ميان عوامل و بازيگران حاضر در اجراي پروژه ها (كارفرما/مشاور، پيمانكار) مي باشد. در نظام اجرايي سه عامل (سنتي) ريسك و مسئوليت بيشتر متوجه كارفرما و يا مهندس مشاور (مهندس طراح پروژه به عنوان نماينده كارفرما) مي باشد. در صورتيكه در روش دو عامل (روش EPC) اين مسئوليت بيشتر تعهد پيمانكار EPC است.