جايگاه پدافند غيرعامل درطراحي معماري و توسعه شهري

سكونت گاه هاي شهري به عنوان بزرگترين هسته هايتراكم جمعيتي كشور بيشترين ميزان نيروي انساني سرمايه گذاريطرح هاي اقتصادي و زيرساختي را به خود جلب كرده است و به علت تمركز و تراكم بيش از حد درصورت بروز هرگونه بحران طبيعي و انساني در معرض بيشترين تهديدات و آسيب پذيري ها قرار دارد بنابراين نياز به بررسي جامع و دقيق ازمنظر پدافند غيرعامل بيش از پيش احساس مي گردد دراين تحقيق به شناسايي انواع عوامل و عناصر آسيب پذير موجود درمحدوده شهرها و اولويت بندي اين عناصر از نظر اهميت و ارايه ملاحظات پدافند غيرعامل درهر بخش بصورت جداگانه پرداخته ميشود. از سوي ديگر عدم وجود فضاهاي امن در سايت ها فضاهاي باز شهري و فضاهاي باز محيط هاي مسكوني سبب ايجاد مخاطرات بسياري براي ساكنين آنها درهنگام بروز بحران مي گردد درصورتي كه با طراحي هوشمندانه اين فضاها نه تنها مي توان تاحدود زيادي از آسيب پذيري محيط در شرايط بحراني و درزمان اوليه حمله دشمن به واسطه اصابت تركش و يا قطعات پرتاب شده برخورد موج انفجار و يا فروريختن آوار برروي افراد كه دراين ميحط ها حضور دارند جلوگيري نمود. اين روشها لزوما روشهاي پرهزينه و پيچيده اي نبوده و با روشهاي ساده اي مي توان مبادرت به ايجاد فضاها وكنجهاي امن دراين محيط نمود استفاده از اختلاف ارتفاع، شيب طبيعي زمين، ديوارها، فرم ساختمان هاي جانبي و ... از عوامل هستند كه مي توان از آنها دراينرابطه بهره جست.