اثرات منفي انتقال آب بين حوضه اي بر عملكرد سازه هاي آبگير و نياز زيست محيطي رودخانه كارون بزرگ

در سالهاي اخير به دليل توسعه شهري و طرحهاي كشاورزي و صنعتي اجراي طرحهاي انتقال آب بين حوضهاي به عنوان راهكاري براي رفع كمبود آب در مناطق مقصد مورد توجه قرار گرفته است. اما اين طرحها اثرات نامطلوب كمي و كيفي بر منابع آب حوضههاي مبدادارد. در اين تحقيق با اجراي مدل هيدروليكي HEC_RAS در دبيهاي معين وكمتر از دبي نرمال رودخانه كارون، نشان داده شد كه عملكرد برخي ايستگاههايپمپاژ كاهشيافته و يا از حيز انتفاع خارج شدهاند. همچنين تامين نياز زيست محيطي رودخانه در پايين دست با كاهششديد مواجه خواهد شد.