نقد و بررسي تسهيم ريسك بين عوامل در شرايط عمومي پيمان قراردادهاي سه عاملي

همواره كساني كه شرايط عمومي پيمان را مطالعه مي كنند معتقد هستند كه در شرايط عمومي قراردادهاي سه عاملي ، توزيع ريسك مسئوليت ، يك طرفه به سمت پيمانكار سوق داده شده است كه جمله معروف كارفرما مي تواند وپيمانكار مي بايست را تداعي مي نمايد بطوريكه اين انتقال نامناسب ريسك همواره با تاثيراات منفي خود روي اهداف پروژه موجب شده پروژه با موفقيت به اتمام نرسد. لذا در اين مقاله سعي شده موضوع انتقال ريسك در ماده هاي 48 ، 47 ، 46 ، 20 ، 18 ، 17 و 16 كه از مهمترين مواد اين دستورالعمل مي باشد را بررسي و پيشنهادات تصحيح آن با توجه به تعداد كثيري از استعلامهاي اخذ شده از زمان ابلاغ تاكنون ارائه گردد. از ديد محققين اين پژوهش همواره بايستي ريسك را كارفرما به عنوان قدرت برتر پذيرفته تا هم او به موقع وو با قيمت مطلوب به پروژه ي خود دست يابد و هم پيمانكار به سوددهي مطلوب خود رسيده باشد.