ارائه مدل غير خطي جابجايي مسافر بينشهري كشور

هرگونه برنامهريزي توسعه شبكه جادهاي آينده، مستلزم آگاهي از انواع تقاضاها، از جمله تقاضاي جابجايي مسافر بين نقاط مختلف است، لذا مطالعه ويژگيهاي تقاضاي مسافر بينشهري براي شناخت دقيق و نزديك به واقعيت الگوي مدل تقاضاي رفتار سفرها، جهت تدوين استراتژي توسعه، مديريت و برنامهريزيهاي پويا، استفاده بهينه از وضعيت موجود و ظرفيت بالقوه و پيشبيني براي آينده نقش بسزايي خواهد داشت و حائز اهميت است . در اين مقاله ارائه مدل غيرخطي جابجايي مسافر بينشهري مد نظر ميباشد، به اين منظور پس از جمعآوري دادههاي مربوط به عوامل موثر بر تقاضاي سفر بينشهري، با استفاده از تكنيك تحليل عاملي از بين پارامترهاي موثر بر تقاضاي سفر، جمعيت شهري و اشتغال در بخش خدمات به عنوان موثرترين پارامترها انتخاب شدند. و با استفاده از اين پارامترها و همچنين فاصله بين جفت شهرها )عامل بازدارنده( به عنوان پارامترهاي مستقل و تعداد مسافر جابجا شده بين شهرها، به عنوان متغير وابسته، مدلسازي براي هفت الگوي مختلف مورد بررسي قرار گرفت. با توجه به نتايج به دست آمده مشخص شد كه تفكيك سفرها براساس فاصله بين آنها و همچنين بر اساس ويژگيهاي خاص جفت شهرها و ارائه مدل جداگانه براي هر الگو باعث افزايش شاخص برازندگي مدلها ميشود. لذا هر چه تفكيك جفت شهرهاي داراي ويژگيهاي مشابه و مشترك با دقت بيشتري صورت گيرد و مدلسازي برايهر يك از آنها به صورت جداگانه انجام شود، نتايج بهتر و قابل اعتمادتري به دست ميآيد