ارزيابي نياز آبي درياچه اروميه با توجه به خشكساليهاي اخير بر پايه وضعيت منابع آب سطحي و زيرزميني

رشد و تمركز فزاينده جمعيت در مناطق اطراف درياچه اروميه و به تبع آن افزايش بيرويه مصرف آب، منجر به عدم توازن اكولوژيكي درياچه ونيازها شده است. درياچه اروميه نيز به عنوان بزرگترين درياچه شور جهان با توجه به افزايش حقابههاي تعريف شده بر منابع ورودي بر درياچه، كهعمدتاً از منابع آب سطحي تأمين ميشود، با افت شديد تراز و افزايش شوري مواجه شده و وضعيت محيطزيست اكولوژيكي منطقه دچار اختلال نموده است. در اين مقاله وضعيت بيلان آبي درياچه اروميه و تغييرات سطح تراز آب آن با توجه به پارامترهاي مختلفي از منابع آب سطحي و زيرزميني مورد بررسي قرار گرفته است. در اين بررسي پارامترهاي بارندگي، تبخير و ميزان جريان ورودي از آبخوان مجاور درياچه به عنوان مهمترين پارامترهاي موثر بر بيلان در نظر گرفته شده است. دوره آماري شاخص در مطالعات صورت گرفته برابر با 36 سال و از سال آبي 45-44 لغايت 80-79 در نظر گرفته شده است. همچنين در اين تحقيق سعي شده است كه با در نظر گرفتن تغييرات تراز سطح درياچه تا سال آبي85-84 وضعيت نيازهاي آبي درياچه با توجه به شوري آستانه در جهت تأمين نيازهاي اكولوژيكي تعيين گردد. نتايج نشان ميدهد كه با توجه به خشكساليهاي اخير، روند نيازهاي آبي درياچه به صورت تصادعدي افزايش داشته كه ادامه اين روند ميتواند منجر به خشك شدن آن گردد. ذكر اين نكته ضروري است كه اين درياچه با توان 35 ميليارد متر مكعب درگذشته داراي آوردي معادل 9 ميليارد متر مكعب بوده و تحت چنين شرايطي توانسته پايداري خود را عليرغم كاهش قابل توجه در ميزان جريانهاي ورودي حفظ نمايد اما در شرايط كنوني به دليل افزايش نيازهاي آبي مصارف حوضههاي اطراف درياچه و تعدد ساخت سد بر روي رودخانههاي منتهي به آن، جريانات ورودي به درياچه به ميزان 77 درصد كاهش يافته و وضعيت اين تالاب بينالمللي را با بحراني جدي مواجه نموده است