بررسي آزمايشگاهي اثر عدد فرود بر آبشستگي در آبشكن سرسپري جاذب مستغرق

در اين تحقيق به بررسي توپوگرافي بستر و ابعاد چاله آبشستگي شامل عمق آبشستگي، بعد بالا دست، عرض چاله، بعد پايين دست و كشيدگي چاله در اطراف آبشكن پرداخته شده است. آزمايشات براي سه عدد فرود 0/33 0/3 0/23 در حالت مستغرق، با قطر مصالح بستر 1/28 ميليمتر در كانالي مستقيم با طول 11 متر، عرض 0/6متر و ارتفاع 0/5 متر انجام شده است. جان آبشكن با ديواره بالا دست مجاور آبشكن زاويه 130 درجه و بال آن موازي ديواره كانال مي باشد. طول جان آبشكن 9 سانتيمتر، ضخامت آن 1 سانتيمتر و طول و ضخامت بال آن نيز برابر جان بوده است. دبي جريان در اين آزمايشات برابر 35 ليتر بر ثانيه بوده است. جنس ديواره كانال و آبشكن، از پلكسي گلاس بوده است. بازه زماني آزمايشات با توجه به آزمايش زمان تعادل، 32 ساعت در نظر گرفته شده است. نتايج نشان داده است كه براي اين نوع آبشكن در حالت مستغرق با افزايش عدد فرود طول پشته رسوبي و ابعاد چاله آبشستگي بيشتر مي شود