بهينه سازي وزن و نسبت ارتفاع به دهانه در گنبدهاي فضاكار يك لايه با استفاده از الگوريتم ژنتيك سلوليCGA)

گنبدها فضاكار به دليل توانايي پوشش مساحت ها با دهانه هاي بزرگ و زيبايي معماري كه دارند، كاربرد زيادي دارند. در طراحي سازه ها علاوه برضوابط طراحي، مسائل اقتصادي نيز از اهميت ويژه اي برخوردار مي باشند. محاسبه طرحي بهينه توسط الگوريتم هايي انجام مي پذيرد كه تابعي از پارامترهاي اقتصادي را به عنوان تابع هدف انتخاب كرده و همگام با ارضا شرايط طراحي، آن را حداقل يا حداكثر مي نمايد. در اين مقاله به منظور افزايش سرعت و دقت نتايج بهينه در مسايل داراي متغيرهاي زياد از نظريه اتوماتاي سلولي به همراه الگوريتم ژنتيك استفاده گرديده است. روش اتوماتاي سلولي بر مبناي اندركنش محلي اعضا استوار بوده و به علت پردازش موازي اطلاعات در اين روش به عنوان ابزاري توانمند در زمينهبهينه سازي مي باشد. در اين مقاله با استفاده از روش اتوماتاي سلولي به تحليل و طراحي همزمان خرپاهاي فضايي در سطح محلي پرداخته شده كه پس از همگرايي روش منجر به طرح بهينه سازه در سطح كلي مي گردد. در روش اتوماتاي سلولي كه بر تحليل و طراحي همزمان استوار بوده عموما از طرح تمام تنيده ) Fully Stressed Design ( اعضا استفاده مي گردد كه اين روش توانايي در نظر گرفتن قيد تغييرمكان را نداشته از اين رو از الگوريتم ژنتيك براي طراحي در سطح سلولي استفاده شده است.