مقايسه ي روشهاي بارورسازي ابرها در ايران به كمك تصميم گيري چند معياره

با توجه به تقسيم بندي اقليمي ايران به خشك و نيمه خشك و رخداد خشكسالي هاي متعدد در ساليان اخير، لزوم استفاده از راهكارهايي جهت مقابله با كم آبي، بيش از پيش مورد توجه قرار گرفته است. از جمله مهمترين اين راهكارها، استفاده از فناوري بارورسازي ابرها ميباشد كه نسبت به روشهاي ديگر استحصال آب شيرين، مي تواند آسان تر و كم هزينه تر باشد. اما در اين بين، نكته ي حائز اهميت، انتخاب روش بهينه جهت انجام اين مهم ميباشد. امروزه روشهاي زيادي جهت بارور نمودن ابرها در دنيا مورد استفاده قرار ميگيرد كه به عنوان نمونه ميتوان به بارورسازي با بهره گيري از يديد نقره، يخ خشك، پروپان مايع، نيتروژن مايع و .... اشاره نمود. در اين مقاله، با بررسي دقيق اين روش ها و استفاده از شيوه هاي تصميم گيري چند معيارهMCDM) روش بهينه ي بارورسازي ابرها با توجه به معيارهاي در نظر گرفته شده، مشخص مي گردد معيارهاي در نظر گرفته شده با توجه به مطالعه ي ساير تحقيقات در اين زمينه عبارتند از: ميزان هزينه ي بارورسازي، درصد بارورسازي، فاصله ي زماني بارورسازي تا بارش، خطرات زيست محيطي، پيچيدگي كار و محدوديتهاي تزريق در ابر. در اين مطالعه با به كارگيري چهار روش مهم (جمع وزني ساده، برنامه ريزي سازشي، تاپسيس و عملگر ميانگين وزني مرتب) و به كمك نظرات دانشمندان بين المللي گزينه هاي مختلف بارورسازي ابرها در ايران اولويت بندي و در نهايت، گزينه ي مناسب توصيه ميشود كه با محاسبات انجام گرفته استفاده از يخ خشك در اولويت كار قرار ميگيرد.