تعيين همبستگي ميان نگرش زيست محيطي و سابقه آموزشي معلمان مقطع ابتدايي شهر اهواز

با وجود مشكلات و معضلات محيط زيست جهاني در طول چند دهه اخير ، امر آموزش محيط زيست و حفاظت از آن بويژه در مدارس مورد توجه بسيار قرار گرفته است. از اينرو با توجه به وضعيت رشد فكري و تاثير پذيري دانش آموزان مقطع ابتدايي، معلمان به عنوان اصلي ترين عامل ريسك نظام آموزشي مهم ترين نقش را در فراهم سازي شرايط مناسب رشد فكري دانش آموزان در اين زمينه ايفا مي كنند. پژوهش حاضر به بررسي همبستگي ميان ميزان نگرش و سابقه آموزشي معلمان مقطع ابتدايي شهر اهواز مي پردازد. 346 معلم مقطع ابتدايي در سال تحصيلي 91-1390 جهت شركت در اين مطالعه، پرسشنامه اي 20 سوالي را تكميل نمودند. داده هاي به دست آمده با استفاده آزمون هاي آماري كاي دو و ضريب همبستگي پيرسون در سطح معني داري 05/0> P مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته هاي حاصل وجود همبستگي معني دار و معكوس ميان نگرش زيست محيطي و سابقه آموزشي معلمان را نشان داد ( 017/0 = P و 129/0 - =r ). به طوري كه با افزايش سابقه آموزشي سطح نگرش زيست محيطي كاهش مي يابد . با توجه به اين كه عموماً معلمان با سابقه آموزشي كمتر به لحاظ سني جوان تر هستند، اين امر مي تواند به آشنايي بيشتر معلمان جوان با مفاهيم زيست محيطي نسبت داده شود.