دسته بندي كيفي منابع آب زيرزميني شرب شهر مشهد براساس استانداردهاي آب آشاميدني

محدوديت كمي و كيفي منابع آب از مشكلات اساسي توسعه و پيشرفت در هر منطقه است. نياز شرب شهر مشهد وابستگي شديد به منابع آب زيرزميني آن دارد. برداشت هاي بي رويه از منابع آب زيرزميني منجر به تنزل كيفيت آب در اين منطقه شده است. بررسي روند پارامترهاي كيفي چاه هاي آب شهر مشهد نشانگر آنست كه پارامترهاي EC ، TDS و TH در سالهاي اخير تغييرات خاصي نداشته اند ولي ميزان نيترات در طي دهه هاي اخير روند افزايشي داشته است. با مقايسه پارامترهاي فيزيكي و شيميايي منابع آب زيرزميني با آيين نامه هاي آب شرب (1053 و WHO) و با توجه به جدول شاخص كيفيت مدلي جهت ارزيابي كيفي تهيه شده است. اين منابع در سه دسته كيفي بدون محدوديت، با محدوديت متوسط و با محدوديت بالا براي شرب طبقه بندي مي شوند. پراكندگي كيفي چاه هاي شرب داخل شهر توسط مدل مفهومي كيفي در GIS نشان داده شده است. نتايج حاكي از آنست كه چاه هاي شرب داخل شهر از نظر كيفي متنوع بوده و چاه هاي خارج شهر در دسته كيفي منابع بدون محدوديت قرار مي گيرند.