مدل سازي كيفي آبهاي زير زميني دشت خوي به كمك سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS)

دشت خوي يكي از مناطق حاصلخيز كشاورزي در شمال استان آذربايجانغربي بدليل سازند تقريبا بسته هيدرولوژيك كه دارد بلحاظ منابع آبي ورودي معين و محدود و خروجي هاي متعدد در قالب توسعه جهت مصارف مختلف صنعتي، كشاورزي و شرب قابل بررسي مي باشد. دراين مطالعه به كمك GIS تجزيه و تحليل دو سناريو انجام شد كه به نتايج در خور توجه رسيديم. سناريوي اول تعيين ميزان و چگونگي روند كاهش سطح آب هاي زير زميني دشت خوي و ارائه راه حل هاي پيشنهادي جهت كاهش سرعت افت سطح‌ آبهاي زير زميني دشت بودكه با ساخت مدل سطح آب دشت خوي در طي چند سال متوالي روند كاهش سطح آب زير زميني دشت در آينده پيش بيني گرديد.سناريوي دوم بررسي چگونگي توزيع انواع نمك در محدوده خاك دشت و تهديد احتمالي آن براي كشاورزي منطقه بود كه با ايجاد مدل هدايت الكتريكي و جامدات محلول نگرش كلي از وضعيت موجود بدست آمده و به تبع آن مدل سازي انواع شوري دشت – تهديدها و فرصت ها- بررسي گرديد. به منظور تجزيه و تحليل اطلاعات و پردازش آنها از مجموع 1148 حلقه چاه موجود در دشت تعداد 37 حلقه چاه كه اطلاعات 6سال متوالي آنها از سال 1380 تا 1385 بطور در دسترس بود انتخاب و اقدام به ساخت مدل هاي كيفي گرديد.نتايج نشان مي دهد كه ميانگين سطح آب زيرزميني دشت در سال 82 ، 065/22 متر و در سال 85، 98/25 متر بود. همچنين ميانگين هدايت الكتريكي آب زير زميني دشت در سال 82 ، 946/1190 µmho/cm و در سال 85 نيز 32/1451 µmho/cm بود .همپچنين از انواع مدل هاي شوري كلريدي ، كربناته و سولفاته ساخته شده براي دشت خوي نكته قابل توجه در شوري سولفاته بود بطوريكه حداكثر مقدار آن در سال 80 ، 26% و در سال 82 ، 30% و در سال 85 به 52% رسيده است اين در حاليست كه روند تهديد آميز روبه گسترش آن از قسمت جنوب شرقي دشت به شمال شرقي قابل ملاحظه بود.