ارزيابي كاربرد بام سبز در طراحي فضاي شهري

اهميت فضاي سبز در محيطهاي شهري تا حدي است كه به عنوان يكي از شاخصهاي توسعه يافتگي جوامع مطرح ميباشد. اكسيژن توليدي يك هكتار فضاي سبز، در سال 3000-2500كيلو است كه به طور متوسط نياز اكسيژن 03 نفر انسان را در طي سال تامين نمايد. در اين پژوهش مروري به اثرات كاربرد بام سبز در طراحي فضاي سبزپرداخته شده است. بام سبز به عنوان يكي از رويكردهاي نوين معماري و شهرسازي و برخاسته از مفاهيم توسعه پايدارمي باشد، كه از آن در جهت افزايش سرانه فضاي سبز، ارتقاي كيفت محيط زيست و توسعه پايدار شهري ميتوان بهره برد. نقش عمده بام سبز در بازيافت و مديريت آبهاي ناشي از بارندگي، كاهش اثرات گازهايگلخانهاي، تنوع محيطزيستي درموجودات زنده شهري، محافظت از پوسته زمين، جلوگيري از تابش اشعه فرابنفش به ساختمان، افزايش سلامت رواني، كاهش و معتدل نمودن هواي گرم، جلوگيري از آتشسوزي ساختمانها، كاهش نفوذ تابش الكترومغناطيس ، ايجاد چشم اندازهاي زيبايشهري، پاكيزگي و كاهش آلودگي هوا، ذخيره انرژي ، كاهش آلودگيصوتي، كاهش هزينههاي مربوط به نگهداري و تعويض سقف ساختمان، ايجاد محيطي آرام درنواحي پرازدحام شهري براي افراد معلول و بالا بردن امنيت غذايي مي باشد