مقايسه استانداردهاي كيفيت منابع آب در سطح بين المللي و تدوين معيارهاي كيفيت منابع آب براي منابع آب شيرين كشور

حفاظت و استفاده بهينه از منابع آب از اصول راهبردي هر كشور جهت دسترسي به توسعه پايدار مي باشد. منابع آب شيرين شامل آبهاي سطحي جاري و زيرزميني از مهمترين منابع تامين آب جهت كاربري هاي مختلف مانند فعاليتهاي كشاورزي، صنعتي، برق آبي و شرب مي باشند. بديهي است كه براي آگاهي از كيفيت منابع آب نياز به چارچوبي مناسب و مرجع بوده كه مي تواند بسته به كاربري يا عوامل موثر ديگر درجه كيفي يك سيستم آبي را ارزيابي نموده و بسته به كيفيت آب تصميم گيريها و سياست گذاريهاي مناسب را توصيه نمايد. هم اكنون در بسياري از كشورها تدوين استاندارهاي كيفيت منابع آب يكي از برنامه هاي اصلي سازمان هاي مرتبط با آب مي باشد. غالب اين كشورها و خصوصا كشورهاي پيشرفته استانداردهايي براي ارزيابي كيفيت منابع آب خود و خصوصا منابع آب شيرين دارا بوده كه بسته به عوامل موثر در تدوين مقادير مطلوب يا حدي براي پارامترهاي مختلف آلودگي هر از چند سال يكبار مورد ارزيابي و بازنگري مجدد قرار مي گيرد. در اين تحقيق نيز ابتدا مقايسه اي ميان استانداردهاي كيفي منابع آب در سطح بين المللي و ميان كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه صورت گرفته است و پس از آن با با استفاده از تجارب ديگر كشورها و تطبيق شرايط موجود كشور و همچنين استفاده از تجربيات متخصصين امر اقدام به تدوين معيارهاي كيفيت منابع آب بطور مجزا براي دو دسته آبهاي زيرزميني و منابع آبهاي سطحي براي كاربري هاي مختلف شده است.